ข้อคิดดี ๆ จากน้าเน๊ก เกตุเสพย์สวัสดิ์

คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี 1 ปี เท่ากับ 365 วัน แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม......... ไม่เลว 3,120 สัปดาห์

อุแม่เจ้า......... แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา แทบเบือนหน้าหนีจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับถอยหลังเพื่อรอวันลาโลก...
เปล่าเลยผมไม่ได้กลัวตาย และขอโทษที่หากเรื่องอาจไม่ค่อยขำ แต่ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมากหากคำนวนในเชิงตัวเลข

*ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน
*เพลงอีกหลายเพลงยังไม่ได้ฟัง
*หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู

คนหาตัวตนให้พบ ว่าเราเป็นเราที่แท้จริง

ในตัวเรามีคนอยู่ "สามคน "
ณ วัดบ้านไร่แห่งหนึ่ง หลวงตาเพิ่งกลับจากการบิณฑบาตเห็นลูกศิษย์วัดนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น จึงเข้าไป ถามไถ่ว่าเป็นอะไร ลูกศิษย์ตอบกลับมาว่า "ผมถูกใส่ร้าย ผมไม่ได้ขโมยเงินในหอพระ แต่ผมเข้าไปปัดกวาดเช็ดถูบ่อย ๆ ทุกคนก็หาว่าผมเป็นขโมย ไม่มีใครเชื่อผมเลย ฮือ ฮือ"

หลวงตานั่งลงข้าง ๆ พยักหน้าเข้าใจแล้วสอนลูกศิษย์ว่า
"เจ้ารู้ไหม ในตัวเรามีคนอยู่สามคน คนแรกคือ คนที่เราอยากจะเป็น คนที่สองคือ คนที่คนอื่นคิดว่าเราเป็น คนที่สามคือ ตัวเราที่เป็นเราจริง ๆ "

ลูกศิษย์หยุดร้องไห้ นิ่งฟังหลวงตา
คนเราล้วนมีความฝัน ความทะยานอยาก ตามประสาปุถุชนทั่วไป ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย บางครั้งความฝันก็เป็นสิ่งสวยงาม เป็นพลังที่ทำให้เราก้าวเดิน เช่น บางคนอยากเป็นนักร้อง เป็นนักมวย เป็นดารา ถ้าถึงจุดหมายเราก็จะรู้สึกว่าโลกนี้ช่างสว่าง ไสวสวยงาม ดังนั้นเราควรมีความฝันไว้ประดับตน เพื่อเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง หัวใจ"

ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๔

รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ

• อุดมการณ์ที่ดีควรตั้งอยู่บนสัจจะความจริง ไม่ใช่ตั้งอยู่บนการตอบสนองความต้องการ อยากได้อะไรก็มองสิ่งนั้นเป็นของดี มีผลประโยชน์ตรงไหนก็มองการนั้นเป็นการประเสริฐ อุดมการณ์ใดยังลำเอียงเข้าข้างตนและพวกพ้อง อุดมการณ์นั้นไม่เป็นสัจจะความจริง สัจจะความจริงต้องเพื่อสรรพสัตว์ทั้งปวง ไม่แบ่งเขา ไม่แบ่งเรา ไม่แบ่งพวกเขา ไม่แบ่งพวกเรา อุดมการณ์ที่ดีควรตั้งอยู่บนสัจจะความจริง เพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ทั้งปวง โดยไม่ลำเอียงเข้าข้างใครเพราะความชอบความชัง ไม่ลำเอียงเพราะพวกเราพวกเขา

• ความเย่อหยิ่งจองหองนั้นทำให้ไม่รู้จักตัวเอง นำไปสู่การประเมินตัวเองผิดพลาด ความเย่อหยิ่งจองหองนั้นทำให้ไม่รู้จักผู้อื่น นำไปสู่การประเมินผู้อื่นผิดพลาด ความเย่อหยิ่งจองหองย่อมนำความผิดพลาดใหญ่หลวงมาให้ บัณฑิตทั้งหลายจึงฝึกฝนการอ่อนน้อมถ่อมตน ถ้าไม่รู้จะสู้ด้วยวิธีใด ให้แสดงออกซึ่งความอ่อนน้อมถ่อมตนออกไปก่อน ที่หนักจะกลายเป็นเบา ที่ทุเลาจะเป็นหาย

• ผู้ที่ฉลาดมากจะแสร้งทำเป็นโง่ ถ้าไม่ถึงเวลาอันควรจะไม่แสดงความสามารถออกมา แม้จะถูกสบประมาทก็ไม่ถือเป็นอารมณ์ คนฉลาดถือเป็นโอกาสฝึกตนเมื่อเจอคำดูถูกเหยียดหยาม คำดูถูกเหยียดหยามคือยากำลัง คำยกยอสรรเสริญต่างหากที่ต้องระวังจงหนัก เหมือนถูกยกขึ้นให้ลอยเสี่ยงต่อการตกเจ็บ ความดีชั่วนั้นอยู่ที่ใจเรา หาได้อยู่ที่คำสรรเสริญนินทาไม่

ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๓

รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ

• จงยอมรับความจริงของชีวิต อย่าหวั่นไหวต่อความขึ้นลงของชีวิต อย่าอารมณ์แปรปรวนไปตามความสมหวังผิดหวัง จงตั้งจิตให้หนักแน่นอย่าแปรปรวนง่าย ขวนขวายสร้างงานด้วยความอดทนอดกลั้น อย่าใจร้อนรีบเร่งต้องการผลประโยชน์ จงพรวนดินรดน้ำบำรุงรักษาต้นไม้อย่างใจเย็น ผลจะออกมาเองเมื่อถึงเวลาอันสมควร ความใจร้อนจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างพังไปก่อนได้รับผล

• ความผิดคาดผิดหวังคือรสเผ็ดของชีวิต จะต้องมีอยู่บ้างเพื่อให้ชีวิตมีรสชาติ ถ้าได้ดังใจทุกอย่างชีวิตจะจืดชืด จงยอมรับความเป็นจริงอย่าหนีความจริง หนีความจริงจะทำให้จิตใจอ่อนแอ อย่าใจร้อนมุทะลุ อย่าใจเร็วด่วนได้ ต้องรู้จักรอคอยต้องรู้จักอดกลั้น อย่าคิดแต่จะให้ได้ดังใจของตัว ถ้าได้ดังใจทุกอย่างระวังนิสัยจะเสีย

• แม้กำลังแข็งขันกับการก้าวขึ้นที่สู่ที่สูง ก็ควรเตรียมบันไดลงที่มั่นคงไว้ด้วย แม้กำลังเริ่มต้นได้อย่างประสบผลสำเร็จ ก็ควรเตรียมการจบอย่างสวยงามไว้ด้วย แม้กำลังห้อมล้อมไว้ด้วยผู้รู้ใจ ก็ควรเตรียมจิตสำหรับอยู่อย่างโดดเดี่ยวไว้ด้วย ผู้มีปัญญาไม่ว่าทำอะไรไม่ควรปิดทางถอยของตนเอง มีความสามารถจัดการในช่วงความเจริญ ก็จงฝึกฝนความสามารถในการกุมบังเหียนเวลาเสื่อมถอย

ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๒

รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ

• ชีวิตย่อมมีขึ้นมีลง ชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหน สมบูรณ์พูนสุขอาจไม่อยู่ตลอด ความตกต่ำอาจมาเยือน เวลาได้ดีมีสุขอย่าหลงระเริงลืมตน อย่าคิดแต่จะตอบสนองความต้องการของตนฝ่ายเดียว เมื่อเราได้ดีแล้วจงเปิดทางรอดให้คนอื่นบ้าง จะทำให้เราไม่เจอทางตัน

• เมื่อเราเป็นสุขแล้วจงช่วยให้คนอื่นพ้นทุกข์บ้าง จะทำให้เราไม่เจอทางตกต่ำ เมื่อเราอิ่มแล้วจงช่วยให้คนอื่นพ้นจากความหิวโหยบ้าง จะทำให้เราไม่เจอความตกอับ

• คนเราถ้าทำอะไรออกไป ก็จะได้กลับคืนมาอย่างนั้น ถ้าเราใจดำกับผู้อื่น เขาก็จะใจดำกับเรา ถ้าเราใจดีกับผู้อื่น เขาก็จะใจดีกับเราจงเมตตาต่อผู้อื่นบ้าง อย่าสนใจแต่ความต้องการของตนอง จงรู้จักอกเขาอกเรา เอาใจเขามาใส่ใจเรา ผู้เห็นแก่ตัวจะไม่สามารถเจริญยั่งยืน

ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๑

รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ

• ในยามผิดพลาดยิ่งต้องการแก้ไข ถ้าผิดพลาดแล้วหมดกำลังใจจะยิ่งซ้ำเติมกันไปใหญ่ เวลาท้อแท้ก็ต้องเพิ่มกำลังใจ ถ้าท้อแท้แล้วล้มเลิกจะยิ่งหมดแรงไปกันใหญ่ เจอปัญหาไม่ท้อแท้ มีอุปสรรคไม่ท้อถอย จะสามารถผ่านพ้นเภทกัยทั้งปวงไปได้อย่างราบรื่น

• ไม่ว่ามั่นใจแค่ไหนก็ต้องเตรียมอุปกรณ์ไว้ใช้เผื่อพลาดท่า นี่เรียกว่าไม่ปิดทางถอยตน อย่ารุกไล่ผู้อื่นให้เขาจนตรอก อย่าบีบผู้อื่นจนเขาไม่มีอากาศหายใจ อย่บังคับผู้อื่นจนผู้นั้นไม่มีทางบรรเทา ถ้าเขาจนแต้มจริงจริงจะหันกลับมาเล่นงานเราอย่างรุนแรง เปิดทางรอดให้คนอื่นบ้าง เว้นโอกาสไว้เพื่อให้มีช่องทางแก้ไขเยียวยา อย่าบีบคนจนกระทั่งไม่มีช่องทางไป อย่าปิดทางถอยของใคร

• อย่าปิดทางถอยตนเอง อย่าปิดทางถอยผู้อื่น ทำอะไรต้องวางแผนกันพลาดไว้บ้าง ต้องเตรียมพร้อมถ้าองค์ประกอบที่หวังไว้ไม่เป็นดังใจ มีแผนหนึ่งแล้วต้องมีแผนสองด้วยเผื่อเรื่องไม่คาดหมาย อย่าเชื่อว่าอะไรแน่นอนเตรียมใจผิดหวังไว้บ้าง