...เมื่อฝ่ายปฏิรูปแพ้เกม การเมือง ฮ่องเต้ถูกรอนอำนาจจนไม่เหลืออะไรเลยแล้ว เหวินซิ่วจึงหมดอาลัยตายอยากในชีวิต เพราะรู้แล้วว่าไม่มีทางที่จะปกป้องประชาราษฎรได้ต่อไป
ปราชญ์ขงจื๊อผู้นี้ยึดมั่นหลักการ เช่นนี้มาจนถึงท้ายเรื่อง ในท่ามกลางความโดดเดี่ยว เขาปรึกษาปัญหาการเมืองกับน้องสาวต่างบิดามารดาซึ่งเป็นลูกกำพร้าที่มารดา ของเขาชุบเลี้ยงมาแต่เล็ก ไม่มีการศึกษาแบบเขา จึงเหมือนชาวบ้านทั่วไป เพียงแต่รักนับถือเขาและครอบครัวของเขาอย่างสูงเท่านั้น
น้องสาวของเขาตอบว่า เธอไม่รู้อะไรหรอก ก่อนที่เธอจะตามเหวินซิ่วมาใช้ชีวิตในเมืองหลวง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีราชวงศ์ชิง มีฮ่องเต้ มีไทเฮา โลกของเธอมีความสุขอยู่กับครอบครัวของแม่และพี่ชายสองคนนี้เท่านั้น
และเท่านั้นเองเหวินซิ่วก็ "ตาสว่าง" เขาตะโกนบอกตัวเองเหมือนบ้าคลั่งว่า ใช่แล้วๆ เขาเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่า "ไม่มีต้าชิง ไม่มีฮ่องเต้ ราษฎรก็ไม่เป็นไร"
จีนจะอยู่รอดได้ก็เพราะคนจีนเอง ไม่เกี่ยวกับกวางสู่หรือซูสี เพราะ "ไม่มีจักรพรรดิผู้ปรีชา ไม่มีประมุขโปรดสัตว์"
ผมได้แต่น้ำตาไหลพรากโดยไม่รู้สึกตัว
(นิธิ เอียวศรีวงศ์, ซูสีไทเฮา, มติชนสุดสัปดาห์)
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คำคม แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คำคม แสดงบทความทั้งหมด
วันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
วันศุกร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2553
ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๔
รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ
• อุดมการณ์ที่ดีควรตั้งอยู่บนสัจจะความจริง ไม่ใช่ตั้งอยู่บนการตอบสนองความต้องการ อยากได้อะไรก็มองสิ่งนั้นเป็นของดี มีผลประโยชน์ตรงไหนก็มองการนั้นเป็นการประเสริฐ อุดมการณ์ใดยังลำเอียงเข้าข้างตนและพวกพ้อง อุดมการณ์นั้นไม่เป็นสัจจะความจริง สัจจะความจริงต้องเพื่อสรรพสัตว์ทั้งปวง ไม่แบ่งเขา ไม่แบ่งเรา ไม่แบ่งพวกเขา ไม่แบ่งพวกเรา อุดมการณ์ที่ดีควรตั้งอยู่บนสัจจะความจริง เพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ทั้งปวง โดยไม่ลำเอียงเข้าข้างใครเพราะความชอบความชัง ไม่ลำเอียงเพราะพวกเราพวกเขา
• ความเย่อหยิ่งจองหองนั้นทำให้ไม่รู้จักตัวเอง นำไปสู่การประเมินตัวเองผิดพลาด ความเย่อหยิ่งจองหองนั้นทำให้ไม่รู้จักผู้อื่น นำไปสู่การประเมินผู้อื่นผิดพลาด ความเย่อหยิ่งจองหองย่อมนำความผิดพลาดใหญ่หลวงมาให้ บัณฑิตทั้งหลายจึงฝึกฝนการอ่อนน้อมถ่อมตน ถ้าไม่รู้จะสู้ด้วยวิธีใด ให้แสดงออกซึ่งความอ่อนน้อมถ่อมตนออกไปก่อน ที่หนักจะกลายเป็นเบา ที่ทุเลาจะเป็นหาย
• ผู้ที่ฉลาดมากจะแสร้งทำเป็นโง่ ถ้าไม่ถึงเวลาอันควรจะไม่แสดงความสามารถออกมา แม้จะถูกสบประมาทก็ไม่ถือเป็นอารมณ์ คนฉลาดถือเป็นโอกาสฝึกตนเมื่อเจอคำดูถูกเหยียดหยาม คำดูถูกเหยียดหยามคือยากำลัง คำยกยอสรรเสริญต่างหากที่ต้องระวังจงหนัก เหมือนถูกยกขึ้นให้ลอยเสี่ยงต่อการตกเจ็บ ความดีชั่วนั้นอยู่ที่ใจเรา หาได้อยู่ที่คำสรรเสริญนินทาไม่
วันพฤหัสบดีที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2553
ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๓
รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ
• จงยอมรับความจริงของชีวิต อย่าหวั่นไหวต่อความขึ้นลงของชีวิต อย่าอารมณ์แปรปรวนไปตามความสมหวังผิดหวัง จงตั้งจิตให้หนักแน่นอย่าแปรปรวนง่าย ขวนขวายสร้างงานด้วยความอดทนอดกลั้น อย่าใจร้อนรีบเร่งต้องการผลประโยชน์ จงพรวนดินรดน้ำบำรุงรักษาต้นไม้อย่างใจเย็น ผลจะออกมาเองเมื่อถึงเวลาอันสมควร ความใจร้อนจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างพังไปก่อนได้รับผล
• ความผิดคาดผิดหวังคือรสเผ็ดของชีวิต จะต้องมีอยู่บ้างเพื่อให้ชีวิตมีรสชาติ ถ้าได้ดังใจทุกอย่างชีวิตจะจืดชืด จงยอมรับความเป็นจริงอย่าหนีความจริง หนีความจริงจะทำให้จิตใจอ่อนแอ อย่าใจร้อนมุทะลุ อย่าใจเร็วด่วนได้ ต้องรู้จักรอคอยต้องรู้จักอดกลั้น อย่าคิดแต่จะให้ได้ดังใจของตัว ถ้าได้ดังใจทุกอย่างระวังนิสัยจะเสีย
• แม้กำลังแข็งขันกับการก้าวขึ้นที่สู่ที่สูง ก็ควรเตรียมบันไดลงที่มั่นคงไว้ด้วย แม้กำลังเริ่มต้นได้อย่างประสบผลสำเร็จ ก็ควรเตรียมการจบอย่างสวยงามไว้ด้วย แม้กำลังห้อมล้อมไว้ด้วยผู้รู้ใจ ก็ควรเตรียมจิตสำหรับอยู่อย่างโดดเดี่ยวไว้ด้วย ผู้มีปัญญาไม่ว่าทำอะไรไม่ควรปิดทางถอยของตนเอง มีความสามารถจัดการในช่วงความเจริญ ก็จงฝึกฝนความสามารถในการกุมบังเหียนเวลาเสื่อมถอย
วันอังคารที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2553
ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๒
รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ
• ชีวิตย่อมมีขึ้นมีลง ชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหน สมบูรณ์พูนสุขอาจไม่อยู่ตลอด ความตกต่ำอาจมาเยือน เวลาได้ดีมีสุขอย่าหลงระเริงลืมตน อย่าคิดแต่จะตอบสนองความต้องการของตนฝ่ายเดียว เมื่อเราได้ดีแล้วจงเปิดทางรอดให้คนอื่นบ้าง จะทำให้เราไม่เจอทางตัน
• เมื่อเราเป็นสุขแล้วจงช่วยให้คนอื่นพ้นทุกข์บ้าง จะทำให้เราไม่เจอทางตกต่ำ เมื่อเราอิ่มแล้วจงช่วยให้คนอื่นพ้นจากความหิวโหยบ้าง จะทำให้เราไม่เจอความตกอับ
• คนเราถ้าทำอะไรออกไป ก็จะได้กลับคืนมาอย่างนั้น ถ้าเราใจดำกับผู้อื่น เขาก็จะใจดำกับเรา ถ้าเราใจดีกับผู้อื่น เขาก็จะใจดีกับเราจงเมตตาต่อผู้อื่นบ้าง อย่าสนใจแต่ความต้องการของตนอง จงรู้จักอกเขาอกเรา เอาใจเขามาใส่ใจเรา ผู้เห็นแก่ตัวจะไม่สามารถเจริญยั่งยืน
วันอาทิตย์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2553
ข้อคิดเตือนใจ จาก " หญิงไทย ๑๑๑ " บท ๑
รวบรวมจาก Cbox ด้วยความเคารพ
• ในยามผิดพลาดยิ่งต้องการแก้ไข ถ้าผิดพลาดแล้วหมดกำลังใจจะยิ่งซ้ำเติมกันไปใหญ่ เวลาท้อแท้ก็ต้องเพิ่มกำลังใจ ถ้าท้อแท้แล้วล้มเลิกจะยิ่งหมดแรงไปกันใหญ่ เจอปัญหาไม่ท้อแท้ มีอุปสรรคไม่ท้อถอย จะสามารถผ่านพ้นเภทกัยทั้งปวงไปได้อย่างราบรื่น
• ไม่ว่ามั่นใจแค่ไหนก็ต้องเตรียมอุปกรณ์ไว้ใช้เผื่อพลาดท่า นี่เรียกว่าไม่ปิดทางถอยตน อย่ารุกไล่ผู้อื่นให้เขาจนตรอก อย่าบีบผู้อื่นจนเขาไม่มีอากาศหายใจ อย่บังคับผู้อื่นจนผู้นั้นไม่มีทางบรรเทา ถ้าเขาจนแต้มจริงจริงจะหันกลับมาเล่นงานเราอย่างรุนแรง เปิดทางรอดให้คนอื่นบ้าง เว้นโอกาสไว้เพื่อให้มีช่องทางแก้ไขเยียวยา อย่าบีบคนจนกระทั่งไม่มีช่องทางไป อย่าปิดทางถอยของใคร
• อย่าปิดทางถอยตนเอง อย่าปิดทางถอยผู้อื่น ทำอะไรต้องวางแผนกันพลาดไว้บ้าง ต้องเตรียมพร้อมถ้าองค์ประกอบที่หวังไว้ไม่เป็นดังใจ มีแผนหนึ่งแล้วต้องมีแผนสองด้วยเผื่อเรื่องไม่คาดหมาย อย่าเชื่อว่าอะไรแน่นอนเตรียมใจผิดหวังไว้บ้าง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)